Adalbert, Continuatio Reginonis (Fortsetzung der Chronik Reginos von Prüm)

DCCCCLXVI. imperator Coloniae natale Domini celebravit cunctaque ibi Lothariensis regni negotia, prout sibi videbatur, disposuit. Erchanbertus Wizenburgensis coenobii abbas obiit, et imperator electione monachorum Adalbertum Rugis ordinatum episcopum eidem monasterio prefecit. Starkandus Rubilocensis ecclesiae episcopus obiit; cui Reginoldus successit in episcopatu. Udo comes coniurationem cum Adalberto Berengarii filio habens et in Italiam ad excaecandum Waldonem Cumanum episcopum ire disponens imperatoriae maiestatis reus esse convincitur et sacramento, ne aliquatenus ullas partes regni presumat ingredi, regno expellitur. Wikerus Treverensis coenobii abbas obiit; cui Asolfus in abbatia successit. Imperator iterum in Italiam ire disponens assumptionem sanctae Marie Wormatie celebravit ibique habito cum omnibus regni maioribus concilio inde per Alsatiam et Curiam Alpes transcendens Italiam intravit et Sigolfum Placentinum episcopum quosdamque ex comitibus Italicis propter Adalbertum priori anno a se deficientes in transalpinas partes Franciae vel Saxonie custodiendos direxit. Tunc Romani imperatoris metuentes adventum, Rotfredo iam mortuo a custodia, qua tenebatur, Iohannem apostolicum absolvunt et veniam pro malis, quae ei ingesserant, poscentes in locum et sedem suam illum restituunt. Eodem anno comes Eberhardus obiit. Eodem anno Berengarius quondam Italiae rex exul moritur et in Babenberg regio more sepelitur; cuius vidua Willa, antequam sepeliretur, velum sibi sanctimoniale assumpsit. Udo comes sacramenti oblitus Franciam ingreditur, unde iterum absque omni utilitate revertitur.