Urkunde Heinrichs II. für die bischöfliche Kirche zu Paderborn (DH II. 307)

(Heinrich bestätigt der bischöflichen Kirche zu Paderborn ihre Besitzungen und Rechte. Pavia 1014.)

In nomine sanctae et individuae trinitatis. Heinricus divina favente clementia Romanorum imperator augustus. Quoniam divinae dispositionis providentia nos ad regendam totius rei publicae monarchiam apostolica benedictione provexit, ante omnia autem hoc laborare debemus, ut, qui coronam terreni imperii concessit, post emensum huius vitae spacium ea etiam coronari permittat, quae non auferatur in eternum. Quod potissimum fieri posse decernimus, si loca aecclesiasticis obsequiis deputata nostra auctoritate corroborentur, ut omni exteriore inquietudine remota in tranquillitate permaneant, quatinus eorum precibus adiuvemur, qui ibi die noctuque orationibus in dei servitio vacare debentur, et quod per nos, utpote conscientia trepidi, querere non presumimus, sanctae dei ecclesiae servientium pia intercessione impetremus. Quapropter universitati fidelium nostrorum patere volumus, qualiter Megenvvercus Paterbrunnensis ecclesiae venerabilis episcopus pro ecclesiastica utilitate arduum laborem aggressus nobiscum limina beatorum apostolorum Petri et Pavli pia intentione quesivit devote supplicaturus, ut ecclesia, cui ipse pastorali cura presidet, in primis apostolica, deinde nostra imperiali auctoritate corroboraretur, pro eo maxime quia, quando ecclesia fuit concremata, omnia eiusdem ecclesiae precepta atque privilegia incendio perierunt. Cuius peticioni, quia rationabilis videtur, gratuito assentientes, quicquid eadem ecclesia per iusticiam obtinere debet antecessorum nostrorum vel nostra oblatione ceterisque fidelibus ibi collatum in rebus territoriis vel in comitatibus ac districtu vel quibuscumque utensilibus, ac quicquid ipse episcopus predictus Megenvvercus de sua hereditate ibi contulit vel aliunde per commutationem aut precariam legaliter adquisivit, denuo stabili dono concedimus et imperiali auctoritate confirmamus. Si quis autem nostrae confirmationis edictum ulterius aliqua presumptione infringere temptaverit, centum librarum auri ad nostrum pondus compositione multetur, ut dimidium camerae nostrae persolvat, reliquum vero eidem ecclesiae, quam temerarie inquietare presumpsit. Et ut haec confirmatio per successiones temporum stabilis et inconvulsa permaneat, hanc imperialis precepti paginam inde conscribi ac manu propria confirmantes sigillo nostro iussimus insigniri.
Signum domni Henrici serenissimi et imperatoris invictissimi. (M.)
Guntherius cancellarius vice Erkanbaldi archicapellani recognovi.
Data indictione XI, anno dominicae incarnationis MXIII, anno vero domni Henrici secundi regnantis XII, imperii vero I; actum Papia; feliciter amen.