Leo von Vercelli, Versus de Ottone et Heinrico

1. Quis dabit aquam capiti? Quis succurret pauperi?
Quis dabit fontes oculis lacrimosos populi?
Sufficient que lacrime mala mundi plangere?

2. Ad triumphum ecclesie coepit Otto crescere,
sumpsit Otto imperium, ut floreret seculum;
vivo Ottone tertio salus fuit seculo.

3. Postquam terrae malitia adscendit ad sydera,
in celum raptus abiit, regem celi adiit,
viva habet palatia in eterna patria.

4. Regnorum robur periit, quando Otto cecidit;
dum Otto noster moritur, mors in mundo oritur,
mutavit celum faciem et terra imaginem.

5. Plangat ignitus oriens, crudus ploret occidens,
sit aquilo in cinere, planctus in meridie,
sit mundus in tristitia; nostra, fuge, cithara!

6. Plangat mundus, plangat Roma, lugeat ecclesia!
Sit nullum Rome canticum, ululet palatium!
Sub cesaris absentia sunt turbata secula.

7. Vorassent lupi populum, finis esset omnium,
ipsi celi conpluerent, elementa ruerent,
nisi Heinricus viveret, nisi princeps fieret.

8. Contra deum consilium nec magnum nec minimum.
In tribus pene mensibus omnis cessit gemitus.
Heinricum sine sanguine praefecit monarchiae.

9. Quod nulla arma bellica, hoc dei potentia;
quod non est ante secula, nostra habent tempora.
Festinat mundus undique ad Heinricum currere.

10. Triumphat Baioaria, fortis servit Francia,
collum cassa fallatia flexit Alemannia,
dat manus Lotharingia, fida est Turingia.

11. Pugnax currit Saxonia ad subiectum obvia.
Recepit iugum solitum Sclavus in opprobrium,
ut sub tributis serviat, sicut quondam fecerat.

12. Regum creatrix maxima clamat iam Italia:
"Heinrice, curre, propera, te expectant omnia,
numquam sinas te principe Harduinum vivere."

13. Currunt isti, currunt illi, fit concursus omnium.
Germania et Belgica torva curvant genua,
currit Leo et patriam credit Baioariam.

14. Numquam Heinricus gaudeat, numquam felix valeat,
si Leonem episcopum non facit ditissimum,
si non submittet legibus hostes eius pedibus.

>