Urkunde Heinrichs II. für das Kloster Niedermünster in Regensburg (DH II. 29)

(Heinrich verleiht dem Kloster Niedermünster zu Regensburg Königsschutz, Immunität und Wahlrecht und bestätigt seinen Besitz. Regensburg 1002 November 20.)

In nomine sanctae, et individuae trinitatis. Heinrichus divina favente clementia rex. Iusta regum et religiosa cogitatio debet ecclesiis dei ubicumque facultas suppetit aliquid accommodare, ut inde proclivius mercedis aeterne premia consequantur. Proinde notum sit omnibus fidelibus nostris praesentibus scilicet et futuris, qualiter venerabilis abbatissa nomine Oda per interventum dilectae coniugis nostrae Cungundae videlicet reginae nostram adiit maiestatem suppliciter rogitans, ut monasterium sanctimonialium, cui ipsa nunc temporis infra Radesponensem civitatem praesidere videtur, quod dive memoriae avia nostra Ivditha olim in honore sanctae dei genitricis Mariae a fundamentis in abbatiam erexit et donis praediorum inter alia pro loco ditavit, in nostrum mundiburdium et regie immunitatis tuitionem reciperemus cum omnibus pertinentiis eius. Nos ergo ob divinum amorem pie eius annuentes petitioni per hoc nostrae maiestatis insigne praefatum monasterium nostrae nostrorumque post nos successorum regiae et imperiali perpetuo defensioni subicimus et insuper optima ea libertate donamus, qua cetera monasteria regalia ubicumque terrarum nostri regni perfrui videbuntur, quatinus ibi sanctimoniales monastice vitae sub regula sancti Benedicti mancipate liberius et devotius illam quam aggresse sunt vitam absque inquietudine regalium exactorum vel subintroeuntium personarum dehinc conservare valeant. Regio igitur verbo et praecepto iubemus et firmiter interdicimus, ut nullus dux marchio comes vicecomes episcopus vel aliquis sub episcopo aut iudex publicus sive regius exactor seu quelibet iudiciaria persona maior aut minor deinceps in praedicto monasterio intus vel foris et in locis aut hominibus vel omnibus ibi pertinentibus aliquam publici iuris exerceat potestatem aut quicquam de rebus monacharum sibi ipsi vel nobis aut successoribus nostris usurpare praesumat sine advocato, quem praesens abbatissa et que ei succedant in hunc usum elegerint et constituerint, qui etiam in ipso monasterio et in locis eius aliud sibi non imponat potestatis officium aut exigat servicium, nisi quod abbatissa cum sacris sororibus illi praescripserit. Confirmamus etiam eidem monasterio, quicquid ibi umquam per reges et imperatores praeceptoria lege sive per duces vel alios Christi fideles in quocumque pago vel comitatu aliqua traditum vel concessum est oblatione, cum curtibus et curtilibus edificiis mancipiis censu intra et extra civitatem aquis aquarumque decursibus piscationibus molendinis aquimolis in utraque parte fluminis Danubii urbem praecurrentis, pariter cum omnibus utensilibus et appendiciis locorum ibi pertinentium, quorum hec pro parte sunt nomina: Schirelinga, Lirundorf, Roggingun, Biberbahc, Linthard, Heroldeslinhard cum omnibus appendiciis illorum, Hardkiricha cum decimis suis undecumque villarum conferendis, Salla cum foresto aqua molendinis vel ceteris pertinentiis, in Sinzingun omnem illam que ibi praescripto monasterio pertinet utilitatem, Deggindorf cum decimis et usibus suis, Berge quod situm est iuxta flumen Philisa, et Budeleshuson cum aquis aquimolis molendinis et areis in fluviis Ysara et Vualehenesbah cum pontibus suis vel totis eorum adiacentiis. Habeant etiam monache potestatem liberam per decessiones inter se eligendi abbatissam, quam probabilis vitae et morum regula deo propicio composuerit, omnium potestatum vel personarum contradictione remota. Et ut haec nostra traditio confirmatio sive libertas stabilis et inconvulsa permaneat, hanc nostri praecepti paginam manu propria roborantes sigillo nostro imprimi iussimus.
Signum Heinrichi (M.) regis invictissimi.
Egilbertus cancellarius vice Uuilligisi archicapellani recognovit.
Data XII. kal. decembr. anno incarnationis dominicae MII, indictione I, anno vero domni Heinrichi regis I; actum in ipsa urbe Radesponensi.